Tym postem chciałabym podziękować wszystkim moim bliskim za pomoc w podjęciu,  a raczej w odwiedzeniu mnie od pewnej decyzji. To dla mnie bardzo osobista sprawa, wiec wybaczcie, ale nie napiszę o co chodzi. Czasami czegoś bardzo pragniemy, żyjemy z czymś od lat, ciągle marząc, że może jednak... A potem decyzja i radość, że to już, już, za chwilę.  Będzie pięknie. Tylko, że  jak tak bardzo  tego chcemy,  to widzimy tylko dobre strony. Dopiero spojrzenie kogoś innego, jego rady, dobre słowa potrafią sprawić, że nie wszystko możemy przewidzieć, nie o wszystkim dowiemy się wprost. Dociera do nas świadomość, że może być gorzej. Tak? Dlaczego? A ja tak bardzo chciałam...
Dzisiaj główna role grają sandałki. Prezent od T.  Nie uważacie, że są dla mnie stworzone? Nadziwić się nie mogę, że mogę chodzić na takim obcasie. A jednak. Do tego są mega wygodne.

Dzisiaj chciałam Wam pokazać kolejny zamek w mojej okolicy. Zapraszam do Toszka.

Pierwszy drewniany gród obronny powstał ok. XII wieku, a ok. XV stał się rezydencją księcia toszeckiego, Przemysława. Dzięki niemu przekształciła się w zamek murowany. Często zmieniał swoich właścicieli. Po II wojnie światowej pozostawał malownicza ruiną. W latach 1957 - 1963 został częściowo odbudowany, stając się siedzibą toszeckich placówek kultury.  Teraz tez jest restaurowany stąd mała ilość zdjęć samego zamku. Jak tylko rozbiorą rusztowania, pojedziemy tam ponownie. 

Zdjęcia z ubiegłego tygodnia, wtedy obchodzone były Dni Toszka.  

Pokazuję Wam dzisiaj, co kryłam w ostatnim poście, w torebce Solar. Dzięki wyprzedażom mam coś z tego drogiego sklepu.  Przyznam, że miałam wątpliwości, czy będę się dobrze czuła w tej sukience. Trzy razy chodziłam do sklepu, bo nie byłam zdecydowana.  Ostatecznie skusiłam się i nie żałuję. Dobrze się w niej czuję a na zdjęciach podoba mi się. A Wy, jak uważacie?